Isang Tasang Kape

Kape , kapeng barako,instant coffee,bigas na kape,brewed coffee at kahit anong klase pang kape ang iniinum mo at iniinum ko tuwing umaga,tanghali,break at gabi.
Sa using tasang kape maraming pwedeng pag-usapan.Katulad ng mga tungkol sa negosyo,pag-ibig,pamilya at mga dapat gawin sa event

Para sa akin ang kape ang pampalipas oras ko,at panahon ng pagmumunimuni.

Ang kape bago naging kape ay dumaan sa mahirap na proseso bago mo sya maiinum.
Malalaman mo bang mapait ang kape kung hindi Mo titikman.
Malalasahan mo ba ang tamang lasa kung hindi Mo titimplahan ng tamang dami ng asukal at tamang dami ng cream.

Sa buhay gusto natin lahat maayos,hindi magulo,gusto natin maganda,maaliwalas,maputi,makinis,mabango,at higit sa lahat perfect
Napakadali nating mamintas,magreact,mag comment,maasar at manghusga.
Ang dali nating sabihin kung ano ang pangit at dapat gawin,pero nag-isip ba tayo bago magsalita.Iniisip ba natin ang sitwasyon bago mag react.

Inaamin ko isa ako sa mga taong akala mo ay napakagaling at napakatalino.
Ang galing mamintas pero hindi ko man lang iniisip ang sitwasyon ng pinipintasan ko.At humihingi ako ng tawad sa Diyos at sa mga taong nasagasaan ko.
Last Saturday God allow me to become a coordinator of a Christian retreat, Last year I was only the participant of the retreat but because of God grace he gave me the opportunity to serve him through this retreat.

Last year I am the number one reklamador,and I have lot of comment for that retreat.
Siguro dahil sa kakareklamo ko last year,God allow me to become a volunteer this year retreat.

We have lots of things to prepare,the handouts,ID,sound system,music,venue and the bus.
Like coffee dumaan sa mahirap na proseso bago natuloy ang retreat.
We plan everything ,kung anong mangyayari,anong dapat gagawin at ano ang mga sunod sunod na hakbang during retreat.Wala pang tulugan.

Subalit sa kabila ng mahirap na pagpaplano at pagprepare may mga bagay bagay nanngyari at hindi mo kontrolado ang lahat.Kahit na gusto mong maging excellent,may mga sitwasyon sa buhay na tanging Diyos lang ang may kontrol.

Their are lesson in life that I have learn in this event.
1.Do not judge if you don't have the experience what others have in the situation.
2.Criticize for improvement but not for downfall.
3.Step up and be part of a solution not a problem.
4.Respond do not react.
5.You can not please everybody

Pero may isang bagay na napakahalagang nangyari noong araw na iyon.
Naramdaman ko ang power ng prayer at ang presence ng holy spirit.
Hindi man naging perfect ang event subalit sinamahan naman kami ng banal na espiritu ng Diyos.

Kahit gaano man kaganda ang event kung wala ang presensya ng banal na espiritu ay performance lang.Ngunit kung ang presence ng holy spirit ay sinamahan tayo tunay na masasabi mo Encounter Retreat .

Like coffee if you don't smell the aroma you can not enjoy drinking a cup of coffee.

Dark Mocha Frappucino

Are you in the lowest point of your life?
Are you tired in your everyday duty at work,business,school,family,friends relatives or any responsibilities that you need to do.

Masalimuot na ba ang buhay,Hindi Mo na ba kayang dalhin ang lahat ng iyong problema. Para ka na bang kandila na unti unting nauupos o natutunaw.

Pakiramdam mo ba wala ng bukas at ayaw mo ng magising.
Ubos na ba ang luha sa iyong mga mata at ayaw mo ng maiyak.
Pakiramdam mo ba manhid ka na at minsan parang hindi ka na nasasaktan.
Naisip mo na ba na minsan parang wala ka ng magandang kinabukasan at pag-asa sa buhay.

Minsan naisip mo na lang na tapusin mo na lang ang iyong buhay para mapadali ang lahat.O hindi naman kaya ay mawala ka na lang parang bula.
Sa aking mga reader kung ang lahat ng sinabi ko ay iyong nararanasan.
Don't worry lahat ng problemang dinadanas mo ay iyong malalagpasan.

Habang sinusulat ko ito ay wala akong pera,ngayon ay September 01,2014;Simula ng pagsulat ko 10:00pm.

Maniwala kayo oh hindi ten pesos lang ang pera ko mula kaninang umaga.Pero nagawa ko pang mag Starbucks at mag order ng Dark Mocha Frappucino and Chocolate Doughnut.

Amazing right dahil sa wala akong pera pero naka pag Starbucks pa ako.

Wait before you react allow me to explain first and connect my experience today how our life is like a Dark Mocha Frappucino and Chocolate Doughnut.

Wala akong pera ngayon araw na ito because of some uncontrollable situation happen at napakamahabang kwentuhan.

Ngunit sa kabila ng lahat may mga bagay na pinaalala sa akin ang Diyos na nais kong ibahagi sa inyo.

SURRENDER YOUR LIFE TO GOD
Alam kong mahirap ang buhay ngayon,marami tayong mga pagsubok na pinagdadaanan at maraming sagabal sa ating mga pangarap. Ang dami nating palpak at ang dami nating pagkakamali.Ilang beses na tayong nadapa,nabigo at nasawi sa buhay,pagod ka na ba.Baka may kulang?Bakit hindi natin gawin ay ang isuko ang ating buhay sa Diyos.
Do we really surrender our life to God?
The God who created us,the owner of this world,the alpha and omega.the king of all the kings,the real Chairman of the board of all in this world,the real president,the owner,the bossing,the general manager and our heavenly father.
The God who provide,the healer,the messiah and the king of peace.
Jesus said "Come to me,all of you,who are weary and carry heavy burdens and I will give you rest" Mathew 11:28.
No matter how heavy and miserable life do we have,my friend don't loose hope surrender your life in Jesus,accept him because he is the only one who solve our impossible situation.
Maging Chocolate Doughnut tayo matigas kasi galing sa ref pero nung pinainit lumambot at natunaw ang chocolate sa ibabaw.Humble yourself under the mighty power of God and at the right time he will lift you up in honor.Huwag tayong maging matigas at ubod ng taas ang pride.
Galing na ako sa kadiliman ng buhay. Depression,pain,rejection,sexual immorality,sickness and even facing death I experience it already,but one thing that I learn in life to solve those problem and slowly to overcome my struggle in life is to come to Jesus,surrender your life,believe in him,have faith and pray.


RESPONSE DON'T REACT
Kaya kanina sabi ko wala ako pera anong dapat kong gawin,dapat bang umiyak ka nalang at magmukmok, mag-wala at magalit,mainis at mabwisit sa buhay.
Oh mag response ka sa kalagayan mo.The best thing to do in life in every situation is to response don't react. Be a solution not a problem.Are you the solution or are you the problems?
Filipino ka! kaya dapat survivor ka,maging creative ka huwag kang tamad maraming blessing sa paligid,maraming solution sa malinis na paraan,huwag kang manggulang ng kapwa,magbanat ka ng buto,at higit sa lahat Manalig ka sa Diyos at magdasal ka.
For the past three years of my life I was depressed and bankrupt financially.Negosyong tinayo ko walang pera utang ko hindi ko alam paano ko babayaran.Wala akong ginawa kung Hindi mag react,magreklamo,magalit at mainis kaya lalong walang nangyari.
Kaya kanina salamat sa Diyos dahil natuto kaming mag-ipon ng mga plastic bottle at hindi namin tinatapon ang mga softdrinks can and any plastic material.
Ngayon alam ninyo ginawa ko binenta ko sya at umabot ng 1kilo sa halagang Php 15.00 pesos.Nakabili ako ng itlog na ulam ko sa hapunan at nakapagparefill pa ako ng 1.5 liters ng tubig.
Amazing diba God is the provider,he provides our needs for as long as we come to him and response to our circumstances in life.

LEARN TO TRUST IN THE LORD
Proverbs 3:5 "Trust in the Lord with all your heart ; do not depend on your own understanding.
Marami tayong bagyo at unos na pagdadaanan sa buhay ,maraming pangyayari na hindi natin kayang unawain pero sa kabila ng lahat may magandang dahilan ang lahat.
The purity of silver and gold needs fire to test it.The conditions of our heart and the true character of our life needs trial,pain and suffering to test it.
We need to learn to trust in the Lord no matter what our circumstances in life,he's thought is not our thought, his way is not our way.But believe me no matter what is your circumstances right now,whether it is good or bad their is a reason why all those things need to happen.
God is good all the time! Dahil sa point na naipon ko sa Starbuck's Card at meron pang balance money kaya nagawa kong makainom ng Dark Mocha Frappucino at makakain ng Doughnut.
My friend Don't blame God,Don't get anger to God..One big mistake and failure that I've done in my life is to blame him and get anger to God. I don't learn to trust him and obey his command in time of my lowest point of life.
Habang iniinom ko ang Dark Mocha Frappucino gamit ang straw, I realize na kahit nasa dark moment tayo ng ating buhay ay meron parin mocha para kumpletuhin ang tamang lasa ng buhay.

Kaylangan ng pait at tamis para malasap mo ang relaxing na lasa ng Dark Mocha Frappucino. Dagdag nya ang cream and chocolate syrup para lalong maging enjoyable ang pag-inom.

Kasama sa buhay ang pait at tamis para maranasan mo ang tunay na kahulugan ng buhay.Success and legacy ang magiging dagdag at bunga ng lahat ng ating pinagdaanan at nalalagpasan na problema.

Don't give up,God is In control, he will never leave us or forsake us.

Oras na para umuwi 1:36am,September 2 na, Advance Merry Christmas......

Life is Like a Rib eye Steak

Life is Like a Rib eye Steak

I have a dream that one day I want to eat a Rib Eye Steak because I want to taste the tender of the beef that melts in my mouth.
I want to experience the feeling of eating a very expensive meal for me.

Then at last that dream was come true and God Bless me to have dinner at Tender Bob's Restaurant located in 5th Floor of Shangrila Mall.

I am very thankful that the waitress are very accommodating and well trained about their product.I ask some of their menu asking her if what is their best dish and of course she said the steak. (Tanong tanong lang ng konti ginawa ko pero ang totoong gusto ko talagang kainin sa matagal ng panahon ay iyong steak nila)To cut the story short I order the dream meal that I want and a bottomless Ice Tea.

After getting my order,the waitress give me a glass of tea and a news paper while I am waiting. While I'm waiting I have some realization in life that Life is a matter of dreaming and waiting.

To have a dream is to have a goal and direction in life,no matter how difficult our circumstances we will overcome and conquer it.

We will experience to taste an expensive meal,we will taste the feeling to amaze because we overcome and conquer our difficult circumstances that when the time we encounter that we feel we are hopeless and their is no rainbow to see after the rain and the sunshine will not rise up again.

Back at the restaurant, It's been 10 minutes past and my food was not yet serve and I feel the crunchy of my stomach and the hunger to eat my dream food.Then I make the decision to follow up the waitress and ask her if the food is not yet ready to serve and she said wait a minute Sir she will follow up.

Life is like also waiting. We need to wait so that we learn the value of patience and perceiverance,we need to wait so that we know who we are,what kind of person we are inside,we need to test our character so that when our dream and goal come true we know how to handle it.

Then at last the food was serve the smell of the beef was very pleasant to my nose and the hunger to eat and taste the dream meal that I want to eat is now on the table and ready to eat. The waiting time is worth it, just like our dream and goal because when we achieve our dream and goal in life it's just like the rib eye steak it melts in your mouth,the tender of the beef,the juiciness, the ingredients, the very delicious sauce that they mixed,the smell and the satisfying of your stomach and you will said to your self " Wow yummy ( Sarap ,sulit ang paghihintay ng pagkain,nabusog ako)"
Life is like a rib eye steak when we achieve our dream in life we will feel the tender and juiciness of life.

Before I leave the restaurant I thank the waiter and leave a tip. In life we need to thank our God who owns everything,our parents who helps us to achieve our dream,the friends who always be their with us in time of trouble, and even our enemies or those people who criticize us, or the people who don't have believe in us, because those person encourage us to perceiver and prove them that we are more than conqueror

B-Day

Last August 3,2014 around 7:30 pm, I was at Glorietta 4 Starbucks near Cinema.
While I'm waiting my friend to had dinner tumambay muna ako Sa terrace ng Glorrietta 4 Sa labas ng Starbucks.Sa harap nun merong Garden or Circle tawag,tanaw mo dun yung Glorietta 5 pwede kang umupo,tumambay habang may hinihintay o kaya naman magmunimuni sa buhay.

Habang naghihintay bigla ako nagmunimuni at naalala ko ang mga nakaraan.
Sabi ko Sa circle doon ako umuupo dati Kapag walang pera,panahon na sobrang down ang buhay at wala kang makitang hinaharap,noong mga panahon na medyo nag-iisip ka ng iyong mga pangarap,iniisip mo Ano kaya ang mangyayari Sa akin bukas? May bukas pa kaya ako?

Last Sunday August 3,is my B-Day,my Birthday while I'm waiting and watching the environment at Glorietta nasabi ko Sa sarili ko na ang Dami na palang nagbago.Meron ng Glorrietta 5 na dati lang parking, ang SM nagrenovate na.

Then suddenly I was crying because I thank God for giving me the chance to see those improvement and he also teach me to improve and learn the following things in my life.

I Learn How to Survive I am a failure businessman man for the past four year, I started to put up my own business last December 2008 then after the typhoon Ondoy September 23,2009 unti hunting bumabagsak ang kompanya,walang bentang pumapasok,walang project na naclose,talo lagi Sa bidding or rejection from others company for accreditation.

Sa mga panahon na yun Hindi ko na rin mabayaran ang mga inutang Kong pera Sa mga kaibigan ko,Sa credit card,Sa rent ng office at bahay,Hindi ko alam kung paano ako makakain araw araw,walang pambili ng bigas,kung may pupuntahan maglalakad na lang Sa madaling salita having mahirap pa ako Sa daga.

Sa panahon na naging mahirap ako ulit doon ko nakilala kung sino ang kaibigan at kung sino ang gumagamit Sa iyo. Sino ang handang tumulong at handang umakay Sa iyo.
Sa panahon ng kawalan at kabiguan Hindi ako iniwan ng Panginoong Diyos Sa kabila ng lahat dahil nagalit ako Sa Diyos. Sa panahon ng kawalan at kabiguan nagpapasalamat ako Sa aking Ina dahil sumaklolo sya agad Sa aking mga pangangailangan.

I learn the Value of Humility,we need to fail so that we realize we don't know everything.
Ang yabang ko kasi akala ko Alam ko na lahat,mahirap ang maging over confidence Sa sarili.Mahirap kung sobra ang tiwala Sa sarili Mo na akala Mo naiisip at napag-aralan Mo na lahat ng bagay bago Mo pinapasok ang isang sitwasyon.Merong mga bagay na Hindi Mo kontrolado at tanging Diyos lang may kontrol at may alam ng lahat.
I learn Do Not Lose Hope and Heart,may araw na sisikat pagkatapos ng gabi,may bulalakaw pagkatapos ng ulan.Bangon lang Kapag nadapa

Dumating Sa buhay ko na parang wala na akong pag-asa Sa buhay.
Baon Sa utang,walang hinaharap,walang bukas.
Dumating Sa buhay ko ang depression, ayoko ng magising.
Hindi ko alam kung Anong gagawin ko para makabayad ng utang.
At kahit pananampalataya ko Sa Diyos unti unting nawala.
Binalot ako ng kabiguan at takot sa buhay.
Pedro dahil Sa awa at grasya ng Diyos Hindi nya ako hinayaang mawalan ng pag-asa Sa buhay.

Sunday at my B-day I don't realize that I'm still standing despite of all the failure,suffering,trial and pain that I encounter.

Because of God's grace and mercy I have the strength to face the world and continues to achieve the dream that God puts in my heart.

Thanks to God for giving me another very memorable life.

May Ka sabihin nga "Ang buhay dapat laging may kwento para magkaroon ng kwenta"

Ang Dahilan ng Simula

Ang sulat na inyong mababasa ang syang nagbigay Sa akin ng lakas ng loob para gumawa ng sariling blog.
Sulat na ginawa ko para Sa aking mga kapwa nagtapos Sa Aking paaralan kung Saan ako nagtapos ng aking kursong kinuha.

Dear Dualtech Fresh Graduate,

I remember the time when I was a fresh graduate, that was March of 1999.
I am look like a totoy na pinabili lang daw ng suka sa kanto.
After ng graduation day kinabukasan apply kami agad sa I bat I bang kumpanya,
Hindi pa uso ang e-mail,Facebook,twitter, instagram,jobstreet at ano pa mang social network ngayon.
Door to door ang style noon kung Hindi naman basa ka ng Manila Bulletin para makahanap ka ng trabaho.
Halos lahat kami magkaklase ganun ang ginawa wala pa nga referral.

Lahat ng hirap dinanas ko gutom,tagaktak ang pawis at maubusan ng pera para makahanap ng trabaho.
Tiwala Sa sarili at baon lahat ng natutunan Sa Dualtech mga sandatang naging baon ko lang.
Hirap kung hirap Sa pag apply aking dinanas walang baker,walang kakosa at walang kakilala.
At alam Kong marami Sa mga naggraduate noon na parehas ang pinagdaanan ko.

Dahil Sa pagtyatyaga nakahanap ako ng trabaho kahit na Sa maliit na sahod
Pitong libo Php 7,000.00 pesos ang unang buwanang sahod ko.
Kung nagawa ko ito noon tingin ko magagawa ninyo yan ngayon.
Ang nais ko ipahatid Sa mga bagong graduate ng Dualtech magtiwala kayo Sa sarili ninyo.

Huwag ninyong iasa sa mga alumni na makapasok kayo Sa trabaho.
Mas masarap ang tagumpay kung ikaw ang naghanap Sa sarili mong mga paa.
At mas lalo Mo pang maaabot ang mga pangarap Mo ng higit pa Sa iyong inaakala.

Huwag mong maging basehan Sa paghahanap Mo ng trabaho ang iyong sahod maging basehan Mo ay kung ano ang matutunan Mo Sa kanila at kung makakadagdag ba Sa iyong kaalaman.

Palawigin Mo ang iyong kaalaman at karanasan at magugulat ka na lang Sa pagpapalang darating Sa iyo.
Kasama na Sa umpisa ang hirap bago ang ginhawa.

It is your quality not the quantity to make you a successful Dualtech graduate.

The mission statement said as quality trained,highly skilled,productive and morally upright human being we must remember this.

Your character as Dual tech man will determine your success.
Mas masarap angkinin ang tagumpay kung matututo kang tumayo Sa sarili mong mga paa.

Ang Simula at Ang Bagong Lakbayin

Ang buhay ay isang paglalakbay kaya aking uumpisahan ang isang bagong Lakbayin.

Ngayon isang bagong Simula,isang bagong hamon para Sa akin ang magsulat.

Matagal ko ng gustong magblog kaya lang wala akong lakas ng loob Gawin dahil sa Dami Kong kinakatakutan.

Ang dahilan ko kung bakit ayaw Kong magblog una dahil Hindi ako techie na tao,pangalawa baka walang magbasa at baka ako lang magbasa,pangatlo hindi ko alam kung anong topic ko sa blog.

Pero Sa wakas Sa pinakahabang panahon na ng nais Kong magkaroon ng sariling blog ngayon sisimulan ko na.Nagkaroon din ako ng lakas ng loob para magblog at nagkaroon ng malalim na dahilan para magblog.

Bakit nga ba ako ng blog? Naisipan kong magblog dahil Sa ginawa ko lang isang sulat para sa aking mga schoolmate that I posted sa Facebook na nagkaroon ng higit 100 na likes and more than 10 comments.

I was surprised and amazed because I can't imagine that I will inspire and encourage people through my writing that I post.

Because of that naisipan Kong bakit Hindi ko palawakin upang mas marami tayong pwedeng pag-usapan.

Sa aking magiging followers ng blog na ito marami  na tayong pwedeng pag-usapan.

I pray to God that he will use my blog to inspire and encourage more people to change their live for better.

In this blog we will talk lot of topics,we will talk about business,finance,marketing,food,passion, spiritual life,lesson from life and true to life experience and many more...

Umaasa ako na magiging bahagi kayo Sa aking Bagong Simula.

Dito nagsisimula ang aking bagong lakbayin.